Read the book: «Myne eerste vlerken»
Eugeen Edward Stroobant
Myne eerste vlerken
Gepubliceerd door Good Press, 2022
EAN 4064066404031
Inhoudsopgave
HERINNERINGEN.
AEN MYNE OUDERS.
AEN MYNE ZUSTERS.
AEN MYNEN BROEDER.
AEN MYNEN BOEZEMVRIEND.
TOEKOMST.
GEPAST ANTWOORD.
HET WEESJE.
WAEROM
MOZES OP DEN NYL.
DE DRONKAERD EN DE DOKTOR.
DE SCHYNVRIEND.
DE SPAENSCHE OVERHEERSCHING.
WINTERLYDEN.
VAERWEL,
DE DUIVEL.
VAERWEL
OP HET HUWELYK VAN ***
MORGEN-UITSTAPJE. BY MYNE GEBOORTE STAD.
PIETER DE CONINC.
DE JONGELING EN DE GRYSAERD.
DE BEDELAER.
AEN HAER.
DE TEMPEL.
DE KIKVORSCH EN DE HAES.
DE RUST.
AEN EEN REIZIGER.
LEER HET BASJE.
HERINNERINGEN.
Inhoudsopgave
Herinren we ons die stonden.
—C. LEDEGANCK.—
AEN 'T VADERLYKE DAK.
'k Heb u vaerwel gezegd, ô rust, ô zoet vreê
In 't ouderlyke huis zoo ruim en mild genoten,
En u, ô vadren dak, gy stille en veilge reê,
Waer myne jeugd te snel, helaes, is heengevloten!
Welligt voor altyd, ja, heb ik u, lieve grond,
Waer ik myn eersten stap, als kind, heb durven wagen,
Waer ik, als jongeling, zoo vele blydschap vond,
Verlaten, om het pad der wereld in te slagen.
Nu vind ik my alléén, nu ben ik gansch ontscheurd
Aen al wat my op aerd het duerbaerst kon bevallen;
Helaes! ik moest dan ook, onzalige, op myn beurt
Myn heil, myn ruste zien door 't bittre lot vergallen!
Zoo wordt, als 't laetste vruchtje in 't najaer is geplukt,
De zwaluwe ook ontscheurd der plaets, waer ze onlangs zweefde
Door 't ruim, voor de eerste mael; zoo wordt zy ook ontrukt
Der vensternis, waerin het moedernestje kleefde…
AEN MYNE OUDERS.
Inhoudsopgave
Vindt m'ooit een tweede vaderhart,
Een hart, dat uwe vreugde en smart
Of wat uw ziel mogt voeden,
Als 't zyne kan bevroeden?
Wordt eener moeder liefgekoos
Dat in uw ziel troost-moedeloos
De vreugd kan doen herleven,
Nog ergens u gegeven?…
Neen, Ouders, neen; niets kan uw hart
Uw liefde, uw zorg, die pynen tart,
Uw heilwensch- en verlangen
Ooit voor uw zoon vervangen!
Neen; altyd blyft zyn liefde u trouw,
En hoe hem 't lot verwyderd hoû,
Zal 't uwer min herdenken
Hem troost en hope schenken!
AEN MYNE ZUSTERS.
Inhoudsopgave
Neen, in 't midden van u allen,
Zusters, zit ik niet meer neêr;
Andren moog dit heil bevallen,
My, helaes! niet meer.
Ja, de plaets waer ik voor dezen
Tusschen u gezeten was,
Waer zoo blyde stonden rezen
Ongemerkt en ras,
Moet thans ledig, open blyven,
Sedert dat ik u verliet;
Eenzaem, ik myne uren dryven…
Maer… het lot gebiedt!…
Niets toch kan de liefde dooven
Die ik, Zusters, tot u draeg;
Niets kan ze u, in 't afzyn, rooven,
Ze is myn troost nog staêg!
AEN MYNEN BROEDER.
Inhoudsopgave
Uw zetel ook, ô Broêr, is weggeschoven
Sints lang van d'ouderlyken haerd;
Niets echter ga voor ons die plaets te boven,
Ons blyv' zy steeds oneindig waerd.
Geheugt 't u nog, hoe we aen dien haerd gezeten,
Des avonds, in een kalme rust,
Te zamen onze stonden zalig sleten,
Het scheidens uer nog onbewust?—
't Geheugt u, ja… vergeet men ooit de dagen
Van vrede, heil en zoete droomery,
Die men vergeefs een tweede mael zou vragen,
Die met de jongheid zyn voorby?…
Hoe zoet, ô Broêr, blyft my gestaêg 't herdenken
Van den voor ons vervloden tyd,
Hoe pynend ook, zal dit gedacht my schenken
Een balsem in mismoedigheid.
AEN MYNEN BOEZEMVRIEND.
Inhoudsopgave
U, myn Vriend, myn trouw gezel,
U, den besten aller vrinden,
Die ik mogt op aerde vinden,
Ja, u ook zeide ik vaerwel!
Is er van ons kindschheid af
Wel een dag voorby gevaren,
Dat wy by elkaer niet waren,
Die ons zyne vreugd niet gaf?
Kon er iets geheims wel zyn
In myn hart voor u verzwegen,
En datgene in 't uw gelegen,
Zeg, was dit ook niet het myn?
Nooit, nooit, vind ik zulk nog één;
Ook waer 'k wenden mogt myn schreden,
U blyf ik, als door 't voorleden,…
Gy, vergeet my ook niet, neen!…
TOEKOMST.
Inhoudsopgave
Wanneer de winter hier de zwaluw' komt verjagen
En dat de lent' haer elders wacht,
Moet zy gedwee zich aen het lot gedragen
En vlieden voor zyn magt.
Haer blyft nogtans tot troost, de hoop van deze streken,
Waer hooger magt haer uit deed vliên,
Die zy, helaes, ten ondank is ontweken,
Nog eenmael weêr te zien.
En haest keert zy, wanneer de lentezonne weder
Haer eerste strael hier lieflyk schiet:
Hoe blyde dan zet zy zich weêr ter neder
Op 't dak dat zy verliet.
ô Mogt ik eenmael ook, ô heil! nog wedervinden
Het vadren dak en zynen haerd
En u, ô ouders, zusters, broeder, vrinden
My zoo oneindig waerd!!!…
Brussel, january 1841.
GEPAST ANTWOORD.
Inhoudsopgave
Répondre et répondre à propos font deux.
—CHARIVARI.—
Een jongeling die van zyn leven
Niet had dan zottigheên bedreven,
Een zonder-zorg, een lossebol,… een kwast,…
Ging op het eind' tot 't huwlyk zich begeven.
Na 't sluiten van 't kontrakt, gaf (zoo als dit dan past)
Zyn schoonmoêr hem een les,… waerby
Zy hem ten slotte zei:
—Tracht dan, myn zoon, van wys te worden en te blyven,
Ja, 'k hoop, gy zult voortaen geen dwaesheên meer bedryven…—
—Stel, moeder, u gerust, sprak hy haer toe,
't Is wel de laetste die ik doe.
Brussel, 1842.
HET WEESJE.
Inhoudsopgave
Aen myne zuster Eugenia.
Zie neêr uit den hoogen, ô vader der weezen!
Van u wacht ik troost, dien de wereld niet biedt.
—C. L. TERNEST.—
Bid, ô meisje, bid en ween!
Laet vry zilt'ge tranen vloeijen,
Laet ze u wang en borst besproeijen,
Bid, ô meisje, bid en ween,
Dat u 't weenen lucht verleen'!
Bid, ô meisje, bid en ween!
Nu ge uw moeder hebt verloren,
Nu g' haer jongst vaerwel moest hooren,
Bid, ô meisje, bid en ween,
Nu ge op aerde zyt alleen!
Bid, ô meisje, bid en ween!
Nu gy haer, uw gids, moet derven,
Nu ge moet verlaten zwerven;
Bid, ô meisje, bid en ween,
g' Hebt geen hoedster meer!… ô neen!
Bid, ô meisje, bid en ween!
Wie, wie zal u toch geleiden?
Wie van onheil u bevryden?
Bid, ô meisje, bid en ween,
Want uw steun, uw raed is heen!
Bid, ô meisje, bid en ween,
Opdat God de nare smarte
Hoore, die u snydt door 't harte!
Bid, ô meisje, bid en ween
Dat hy troost en hoop u leen'!
Bid, ô meisje, bid en ween!
Hy zal in uw onheil deelen,
Hy, hy zal uw pynen heelen!
Bid, ô meisje, bid en ween,
Hoop en steun op hem alleen!
Brussel, 15 january 1842.
The free sample has ended.
