Read the book: «Сборник стихов. На татарском языке»

© Алмаз Мифтахов, 2026

ISBN 978-5-0071-2280-1

Создано в интеллектуальной издательской системе Ridero

 
Аңламассың бу дөньяны
 

Акча түләп бала табу,

Акча түләп кабер казу,

Акча өчен шигырь язу

Тән күрсәтү, эчү-азү.

Бүгенге көннең билгесе-

Фәхишәлек, көчләү-талау.

Кәрт ачу һәм йолдыз санау.

Бар тормыш шуңа корылган

Әллә дөньясы борылган.

Кайда калган чын мәхәббәт,

Кайда ул өзелеп сөю.

Балалар болайда туды

Булмады арада көю.

Кеше үлсә авыл белде,

Авыл белде-авыл күмде.

Җитсә садакасын алды,

Булды садакасыз калды.

Ә хәзерен иртән торсаң…

Ялган сүзләр, ялған жырлар, эчкән йөзләр

Әз булсада күрми микән безнең күзләр?

Кайда безнең гөреф-гэдәт рухи байлык?

Туганнарым әз булсада уйланаек.

Бер югалткaч кайтараалмабыз кирегә,

Гөреф -гэдәт әйбер түгел, юк бирергә.

Иманым камил гөреф-гэдәт рухи байлык

Алданмаек дуслар, акча нәрсә-ул бер айлык!

Дөньяны Без көтәбез! Без әтәбез! -дигәннәргә…

Мескен дөнья…

Бәндә сине ничек кенә кыйландырмый,

Кемдер әтә, кемдер төртә, кемдер җигә

Бер алдына, бер артына чыгып карый.

Эчеп алса ачы сүгеп- бармак яный.

Бәндә уйлый «дөнья хайван» без көтүче.

Дөнья туктый, юк-юк… булмаса өтүче.

«Дөнья хайван» ыжламыйда, күшәмидә

Алға бара, бәндә кебек эшләмидә.

Бу дөньяны кемнәр генә җикмәгәннәр

Атлант дигән алыплары да көткәннәр…

Чама белми әллә ныгырак өткәннәр,

Җир убылып су астына да киткәннәр.

Дөнья гына әйтерсең лә бер Тәгәрмәй,

Ничек барган шул көенчә ул тәгәрләй.

Җиккэнне дә, көткэнне дә ………………

Бер әйләнә, аннан килеп бер тәгәрләй.

АВЫЛЫМА

Карашын бик сулпэн — сыкрыйсын бугай,

Белдертмәскә тырышып яранны.

Күрэм авылым, хәлен шәптән түгел

Хәтерләтә үткән буранны.

Ачуланма миңа, сирәк кайтасың дип

Менә кайттым — кайтым ашкынып.

Әйдә күрәст кайда бала-чагаң,

Кайда салкын Чишмә ташкыны!

Урамнарың бүп-бүш. Берәү дә юк.

Алай дисәм бераз ялгышам.

Алпан-түлпэн берәү килеп ята

Әллә инде анысы салмыштан.

Кая өйләр, кайда клубларын

Кая куйдың безнең мәктәпне?

Эндәшмисең, нигә сүзәң бетте,

Кем бозганын булган тәртипне?

Тал-кичерткэн баскан, көртәң ауган

Түбәң кыек, тәрәзәң кадәкта.

Ярдәм кулы сузган нич берәү юк

Ник ятмыйсың үлеп ятакта!

Зыйрат кәртәләреавып бара,

Хәлдән килми, җитми көчебез.

Сине күмәк безгә урын калмас

Бер уйласан-нинди үкенеч!

Акыллым белән мин бит сине аңлыйм

Тик күңелем барыбер килешми.

Дөньялар бит хәзер нык үзгәрде