Tanzimat Dönemi Türk Edebiyatı’nın, muhteva ve şekil yönüyle öne çıkan eserleri arasında yer alan «Makber»; Abdülhak Hamit Tarhan'ın ölüm gerçeği karşısında iç dünyasına dönmesini ve bu gerçek ile yüzleşirken dile gelen isyanını konu edinmektedir. Abdülhak Hamit Tarhan'ın, eşi Fatma Hanım'ın ölümü üzerine kaleme aldığı eser; Tanzimat Dönemi'nin akılcı düşünce yapısının dönüşümünü, şiire dâhil edilen yeni bakış açılarını, şiirin muhtevası ile birlikte yenilenen şeklini gözler önüne sermektedir. «Makber», bir feryadın yankılarını duyurmasının yanı sıra; bir dönemin şiir anlayışının açıkça tespit edilebilmesine sunduğu olanakla büyük önem arz etmektedir. «Eyvâh!.. Ne yer, ne yâr kaldı, Gönlüm dolu âh u zâr kaldı. Şimdi buradaydı gitti elden, Gitti ebede gelip ezelden…»