Ⴁრჭობა, ბრჭუალი – (ნახე Ⴁჭობა) ბჭუალი.
Ⴁრჯა – დადგმული ზვინი ძნათა, ძნეული.
Ⴁრჯგუ – გვიან მოქმედი, ანუ გონებით მძიმე. // Ⴌიშანი ასოსა უ პროსოდიასა შინა.
Ⴁრჯენა – (ვიბრჯენ, ვებრჯინები) სლუაში არგანის ხმარება, ანუ დგომაში მას ზედა დანდობა.
Ⴁტყვნა – (ვბტყვნი).
Ⴁუ, ბუვი – თავდიდი მფრინველი ღამისა.
Ⴁუბკა – წყალში გაქნილი და მოდუღებული ფქვილისა ან სახამებლის ფაფა, ხმარებული წიგნის მკურელთაგან დასაკერებლად ქაღალდებისა და სხ.
Ⴁუბუნი – Ⴂუგუნი ნახე
Ⴁუგვა – Ⴃაბუგვა ნახე
Ⴁუგრი – მომსრველი. // Ⴉარაბადინში ეწოდების მსხმოთა მუწუკთა, ვითარ კუავილსა, წითელასა და სხ.
Ⴁუდე – მფრინველთ ბუნაგი, ანუ ნადირთ ჩიბე. // Ⴘალითა წიგნთა, ანუ თვალთა პატიოსანთა და მისთანათა შთასადებელი. // Ⴞილთა და კერკთ ჩენჩო, ანუ წენგო. // Ⴕუთუთო თუალთა. // Ⴕარქაში საჭურველთა.
Ⴁუდეშური – ყურძენი გრძელ მარცულიანი (ნახე Ⴗურძენთან).
Ⴁუერი – ბური (ნახე Ⴁორი).
Ⴁუზამკალი, ბუზანკალი, ბუზვი – ხვასტაგთ მკბენარი მწერი.
Ⴁუზი – ბოცომკალი, შავი მწერი.
Ⴁუზღუნი – (ვბუზღუნებ) დრტჳნვა, მურმური, ჩუმად სამდურავის ლაპარაკი, ბუდბუდი, ბუტბუტი.
Ⴁუკი – რქის ნაღარა, ნობათი, ტაბლაკი.
Ⴁუკობა – ბუკით თემთ შემოკრება, ბუკტაბლაკობა.
Ⴁუკიოტი, ბუკნაწო – პატარა ბუ
Ⴁუკტაბლაკობა – კურა, ცემა ბუკთა და ტაბლაკთა.
Ⴁულბული – ვარდის ჩიტი, ხმაშვენიერი, იადონი.
Ⴁულული – მაგოლი, თივის ხელეული.
Ⴁუმბერაზი – [მუბერაზი] გმირი. ძლიერი, თავისთავ მებრძოლი.
Ⴁუმბული – გერმა, ფრინველთ ნაკრტენი.
Ⴁუნაგი, ბუნაკი – ნადირთა, ანუ თევზთა სადგური ბუდე.
Ⴁუნება – ძალი მოქმედებითი თჳთოეულისა არსისა. // Ⴜესი ბუნებისა დაცვული ყოველთავე ქმნილთა შორის. // Ⴇჳსება, თჳთება, მოდგმა.
Ⴁუნებითი – განთჳსებული, განკუთნვილი ბუნებისად.
Ⴁუნი – ტარიშუბისა ანუ იარაღთა ხელთსაქმარისათა.
Ⴁუნიკი და ბურნუკი – სათიხარი, ხმლის ქარქაშის ბოლო.
Ⴁუნიობა – დღე-ღამის გასწორება მარტსა სეკდემბერსა შინა, მოიქცეს რა მზე იუნისს საზამთროდ და დეკემბერს საზაფხულოდ, მას ჰქვიან ნაბუნიობი.
Ⴁუჟი ან ბრუჟი – ნახე Ⴃაბუჟება, Ⴃაბუშება.
Ⴁუჟღენდი წითლის საღებავის ჭია.
Ⴁურანი – მსუბუქი ძილი და მოლანდება საფიქრებელისა რისმე.
Ⴁურაული – მწყაზარი ქორი, შავსა და წითელს საშუალი.
Ⴁურახი – ბოზა ფეტჳსა, ქერისა და მისთანათა.
Ⴁურბურა – ნედლი ქარქვეტი.
Ⴁურბუშელა – გოქშო.
Ⴁურდო – ფეტვის ნალეწი, ანუ ბზის მტვერი (ვიეთნიმე ხმარობენ დურდოს მაგიერადაც).
[Ⴁურენი – ნახე Ⴁუჯერი]
Ⴁურეჯი – ცომის ვარცლი.
Ⴁურვა – (ვბურავ) დახურვა.
Ⴁურვაკი – დიდი გოჭი.
Ⴁურვილი – დახურვილი, დაფარებული, ბურვილი ტევრი.
Ⴁურთი – ბირთვი მეშისა სათამაშო, საასპარეზო.
Ⴁურთაობა – (ვბურთაობ) თამაშობა ბურთითა.
Ⴁური – ბურუსი (ნახე Ⴁორი).
Ⴁურნა, ბურნაკი – ღვინის ქინქლა.
Ⴁურნუთი – (ბურნაოთი თურქთ ენით ცხვირის ბალახი) დაფქული თამბაქო მოსაწევად.
Ⴁურნუთი კოლოფი – ჭურჭელი ბურნუთისა.
Ⴁურნუკი – ნახე Ⴁუნიკი.
Ⴁურღული – მოხარშული და დაცეხვილი ხორბალი საკორკოტე.
Ⴁურცი – .
Ⴁურძგნა – (ვბურძგნი, გავბურძგნი) ცუდად გაწეწა თმათა.
Ⴁურჯი – გოდოლი, დიდი კოშკი. // Ⴆოდიაქოს ნიშანი, ეტლი, ვარსკულავთ ბურჯი (ნახე Ⴆოდიაქო).
Ⴁურჯღული – დიდრონი ნაპერწკალი.
Ⴁუსნარი – კორდი მაღალბალახოსანი.
Ⴁუტბუტი, ბუდბუდი – ბუზღუნი.
Ⴁუტკი – გამონასკული ხილი შემდგომად დაყვავილებისა.
Ⴁუქი – ქარიანი თოვლი (ნახე Ⴇოვლთან).
Ⴁუქნა (ვბუქნავ) მუხლზედ ჩაჯდომა ცეკვაში (ნახე Ⴇამაშობა).
Ⴁუღა – (ოთხფ.) კურო, დაუკოდავი მოზვერი მოსაშენებლად შენახული (ზროხასთან ნახე).
Ⴁუღაური – სვეტისთავი, სამერხული.
Ⴁუღრაობა, მუღურობა – ხართაგან რქებით ჭიდილი და მიწის გლეჯა.
Ⴁუში შ – ობილი არა სჯულიერითა მეუღლეობითა.
Ⴁუშტალეღვი – ადრეული.
Ⴁუშტი – ქანთილი, პარკი ცხოველთ შარდისა. // Ⴜყალთა ზედა წვიმისაგან ამომჯდარი ბუშტები, რომელიც მსწრაფლ გაჰქრებიან და მისთანანი.
Ⴁუჩქი, ბუჩქნარი – დაბალი ფიჩხი (ნახე Ⴒევრთან).
Ⴁუცუცი – თუალთ ქუთუთოების დაბღნეძა.
Ⴁურგი – პატარა ზღარბი.
Ⴁუწუწი – ცუდი თმა, ბურძგლი, გაბურძგნული (ნახე Ⴇმა).
Ⴁუჭონი – დახალული ქერი, ხალი ქერისა.
Ⴁუჭულა – პატარა წისქვილი. // Ⴈმერულად პატარა ფაცხა.
Ⴁუხარი – კედელთა შინა სახლისათა დატანებული საცეცხლური.
Ⴁუხუნი – (ბუხუნებს) ლომისა ან ღორის ბრდღვინვის ხმა, დრუხუნი.
Ⴁუჯერი – ბურენი, ჭურჭელთ შესაწყობი ხის თარო.
Ⴁღავილი – (ბღავის) ცხვართ ხმიანობა.
Ⴁღარტი – ბარტყი მართვე მფრინველთა.
Ⴁღვერა – (ვუბღვერ) სიძულილით ან რისხვით შეხედვა.
Ⴁღლარძუნი – (ებღლარძუნება, ბღლარძუნობენ) უგვანის ჭიდილით თამაშობა.
Ⴁღნეძა, ბღნეჯა – (იბღნიძება, იბღნიჯება) ღმეჭა, ღრეჯა, უმსგავსოდ შეჭმუხნა პირის სახისა.
Ⴁღოტვა – (ბღოტავს) ბორტვა, ბორდღვა, ოთხზედ სლვა (ნახე Ⴑიარულში).
Ⴁღუარი, ბღორი – ჩრდილოეთი. Ⴑხვაგან სამხრეთად სწერია, მაგრამ ჩრდილოეთი უფრო მართალია, რადგან ბღორი მიღებულ არს ბერძული ლექსისაგან ბორეასი და სამხრეთის სახელი არს სხვა (ე.ი. Ⴇემანი ნახე).
Ⴁღუვილი – (ბღუვის) ხართ ხმიანობა
Ⴁღუნძვა – (ვბღუნძავ, ვიბღუნძები) შეკუმშვა, მოკრება ზღარბთა, წურბელთა და მისთანათა.
Ⴁღურიალი – (ბღურიალებს) ღავილი, ტირილი ცუდის ხმით (ნახე Ⴒირილთან).
Ⴁღუჯი – მუჭი, პეშვი (ნახე Ⴋუჭი).
Ⴁძანება – ნახე ბრძანება
Ⴁძარვა – (ვჰბძარავ) გაგლეჯა, დახეთქა, განბძარვა, მცირედ გატეხა.
Ⴁჭე, ბჭენი – შესავალი სასახლეთა, ტაძართა, გალავანთა, ქალაქთა და მისთანათა.
Ⴁჭე, ბრჭე – შუაკაცი გამორჩეული მოჩივართაგან გასასინჯავად ცილობისა მათისა, მოსამართლე, მედიატორი.
Ⴁჭობა – (ვბჭობ) სამართლობა, გაბჭობა. // Ⴂანსჯა ვითარ კაცი ბჭობდა, ღმერთი ეცინოდა.
Ⴁჭოვანება – ბჭენი, შესავალნი.
Ⴁჭუალი, პჭუალი, ბრჭუალი – აგებულებისა შინა გათანგჳთ ტკივილი სხვადასხვას ადგილას.
Ⴁჯენა – (ვიბჯენ, ვიბრჯენ) ნახე Ⴁრჯენა.
Ⴂ – ქარაგმიანნი ლექსნი: გხნ~ – გიხაროდენ; Ⴂ~ი – Ⴂიორგი და სხ. Ⴀსოსა ამას ზედა არიან ზედდადებულნი ესე ზმნათანი: გან, გა, გამო, გარდა, გადა, გარდამო, გარდმო, გადმო. Ⴋაგალითად, განვაღებ, გავაღებ, გამოვიღებ, გარდავიღებ, გადავიღებ, გარდამოვიღებ, გარდმოვიღებ, გადმოვიღებ. Ⴄგრეთვე სახელზმნანი: განღება, გაღება, გამოღება და სხ. Ⴂ იხმარების მაპიროვნებელად ზმნათა მეორისა პირისათა, რომელთაცა პირველსა პირსა აქუს მ, ვითარ მაქუს, გაქუს, მრწამს, გრწამს, მინდა, გინდა, მიქმნიეს, გიქმნიეს, მექმნა, გექმნა და სხ. [იხილე ასო Ⴋ]. Ⴄგრეთვე ყოველთა ზმნათა პირნაკლთა, რაჟამს მოქმედება მიეჩემების მეორესა პირსა, ვითარ: გიშენებ, გიშენებს, გიწერ, გიწერს. Ⴀნუ გაშენებ, გაშენებს, გწერ, გწერს, გიკითხავ, გიკითხავს, გაქებ, გაქებს და სხ. Ⴂ იხმარების ზოგჯერ ნაცულად კ, ვითარ: გალატოზი – კალატოზი, გატა – კატა, გერკი – კერკი, გურკა – კურკა, გვიცა – კვიცა, გრკალი – კრკალი, გრჯღა – კრჩხა, გრწყილი – კრწყილი; ზოგჯერ ნაცულად ღ: გრძილი – ღრძილი, გრუტუნი – ღრუტუნი; ანუ ნაცულად ქ: გეზად – ქეშად, გვიმრა – ქურიმა, გუფთა – ქუფთა, ბრგვილი – ბრყვილი.
Ⴂააბეზრება – (გავააბეზრებ) გაშფოთება, შეწუხება; ვნებიათად Ⴂაბეზრება ნახე.
Ⴂაადვილება – (გავაადვილებ, გავიადვილებ) ადვილ საქმნელ ყოფა.
Ⴂააზატება – (გავააზატებ) თავისუფლების მიცემა.
[Ⴂაამაოება].
Ⴂაანჩხლება – (გავაანჩხლებ, გავანჩხლდები), გაკაპასება, გაგულისება.
Ⴂაარმება – (გავაარმებ, გავიარმებ) დამწარება, გაუგემურება, უსიამოვნება).
Ⴂააფთრება – (გავაფთრდები, გავააფთრებ) განძვინება აფთარივით.
Ⴂააფრაკება – (გააფრაკდების) გამრუდება ნედლთა ფიცართა გახმობისაგან.
Ⴂააშკარება – გამჟღავნება (ნახე Ⴂამოაშკარება).
Ⴂაახლება – ნახე Ⴂანახლება.
Ⴂაბარება – (ნახე Ⴁარება)
Ⴂაბალთვა – დაბალთვა ნახე.
Ⴂაბასრული – შერცხვენილი, გაწბილებული (ნახე Ⴁასრობა).
Ⴂაბაღვა – გაბაღლარავება (ნახე Ⴁაღვა)
Ⴂაბედვა – (გავბედავ) ბედზედ მიგდებით შემართება.
Ⴂაბედითება – (გავაბედიტებ) ბედითად შექმნა, გაცუდება.
Ⴂაბეხრება – (გავბეზრდები) მოწყენა, შეწუხება.
Ⴂაბზეკა – გაშვერასავით.
Ⴂაბზარვა – (გავბზარავ) გატეხა მოუშორებლად, ითქმის უფრორე ჭიქისათჳს გაბზარული.
[Ⴂაბიაბრუება]
Ⴂაბმა
Ⴂაბოგინება – (გავაბოგინებ) დამკვჳდრებასავით (ითქმის უკუთქმითად), არ გააბოგინა.
Ⴂაბრა – (გავუბრი, გავიბრი) ანგარიშში ჩაგდება; გაბრექა (ნ. Ⴁრექა {გაბზეკა – Ⴑაბას ლექსიკონი.}).
Ⴂაბრიყვება – {ნახე Ⴁრიყვი}
Ⴂაბრუჟვა – (გავიბრუჟები) დათრობა.
Ⴂაბურძგნვა – ნახე Ⴁურძგნვა.
Ⴂაბუტება – (გავიბუტები) შემოწყრომა უმძრახობით.
Ⴂაბუცება – (გავბუცდები) გაშტერებასავით.
Ⴂაბჭობა – გასამართლება (ნახე Ⴂანბჭობა)
Ⴂაგდება – (გავაგდებ) განდევნა, დათხოვით მოშორება // (გავაგდებ ე.ი. გამვარდება) ხელიდამ გაშვება.
Ⴂაგება – (გავაგებ) განგება ნახე. (გავიგებ) გამოცნობა, მიხდომა.
Ⴂაგებება – (გავეგებები) გასლვა შესამთხვევად, მიგებება.
Ⴂაგზავნა – (გავგზავნი) წარვლინება.
Ⴂაგლეჯა – (გავგლეჯ) გახეთქა, გახევა ან გაპება.
Ⴂაგლისპება – (გავგლისპდები) გაჯიქება, ახირება, მიბრჯნა.
Ⴂაგონება – (გავიგონებ) გონებად შეღება სმენისა მიერ, გულხმება, გულის ხმა.
Ⴂაგულისება – (გავაგულისებ, გავგულისდები) აღძრვა რისხუად გულზედ მოსლვა, გაგულპილწება.
Ⴂადაბმა, გადაგორება, გადარგვა, გადარჩენა – და სხ. (ნახე Ⴂრდაბმა, Ⴂარდაგორება, Ⴂარდარგუა და სხ.).
Ⴂადაზიდვა – (გადავზიდავ) გარდატანა მრავალთა.
Ⴂადასავალი – გზა მთათა ზედა, გორათა და მისთანათა // ამბავი, შემთხვეულება, ვისაც რა გარდახედია.
Ⴂადაფანტვა, გადაფარება – და სხ. (იხილე Ⴂარდაფანტვა, Ⴂარდაფარება).
Ⴂადაფითრება – (გადავფითრდები) ფერის მიხდა, წასლვა.
Ⴂადენა – (გასდის, გაედინების) გამოსლვა ნოტიოთა.
Ⴂადმოტანა, გადმოღება – და სხ. ნახე Ⴂარდმოტანა, Ⴂარდმოღება.
Ⴂადია – დედაკაცი ყრმათა მზრდელი, გამდელი.
Ⴂადნობა – (გავადნობ, გადნების) დნობა, დადნობა.
Ⴂადღლუვება – ცუდად გათხუნვა, გაწყალება ნახარშთა.
Ⴂაერთება – (გავაერთებ, გავერთდები) შემოკრებით ზიარყოფა განშორებულთა.
Ⴂავა – ხვასტაგთა და უფრორე ცხენთა ზურგის დასასრული, თეძოს ძულებიდამკუდადმდე ორსავე მხარეს.
Ⴂავაზი —
Ⴂავალაკი – სარეცელთ გარდასაფარი საჩრდილობელი.
Ⴂავითარება – ნახე განვითარება.
Ⴂავლენა – (გავუვლენ, გავივლენ სიტყუასა, საჩივარსა) შესმენა, აღსრულება.
Ⴂავსება – (გავავსებ, გავივსები) ავსება, შესრულება.
Ⴂაზა, გაზაკი – წვივთ ნაკუთლის მსხვილის ძარღვის დასასრული ქუსლთან.
Ⴂაზაფხული – არე, წლის ნაოთხალი, საშუალო ზამთრისა და ზაფხულისა, რომელ არიან სამნი თთვენი: მარტი, აპრილი, მაისი (ნახე Ⴇთვე).
Ⴂაზდა – (გავზდი, გავიზდები) აღზრდა, აღორძინება; თქმანი: შენს გაზდას, შენმა გაზდამ, რასაც ნიშნვენ, ნახე მამაშვილობასთან.
Ⴂაზეპირება – (გავიზეპირებ) ზეპირად დასწავლა.
Ⴂაზი – მარწუხი.
Ⴂაზი! – ე.ი. გასწი, გასწივე, გზას შეუდეგ! შორისდებულად ხმარებელი, იძულება წარსლვისა, ანუ განდევნა.
Ⴂაზომვა – ნახე განზომა და სხ., გაზრდა (ნახე Ⴂაზდა), განზრდა.
Ⴂათავება – (გავათავებ) გასრულება, სრულიად გაკეთება, დასრულება.
Ⴂათანგვა – (გასთანგავს) ბჭულისა და სენისაგან შეხუთვა.
Ⴂათეთრება – (გავათეთრებ) განსპეტაკება, თეთრად შექმნა.
Ⴂათენება (გათანდების) დილის სინათლის შემოსლვა.
Ⴂათლა – (გავსთლი) საჭრელის იარაღით გეკეთება სახმართა ნივთთა, ძელთა, ქუათა და მისთანათა.
Ⴂათხაპვა, გათითხნა, გათხუნვა – (გავსთხაპნი, გავსთითხნი, გავსთხუნავ) ცუდად გასურა.
Ⴂათხელება – (გავათხელებ) სისქის მოკლება ან გახალვათება.
Ⴂათხოვება – (გავათხოვებ, გავსთხოვდები) ქალთ დანიშვნა, ანუ განქორწინება ქმართადმი, გათხოვილი.
Ⴂათხოვნა – (გავითხოვ) გაწვევა ხმალში საბრძოლად, ანუ სარჯელად თამაშობათა შინა, შრომათა და მუშაკობათა.
Ⴂაიაფება – (გავაიაფებ, გაიაფდების) გახშირება, ადვილად შოვნა.
Ⴂაის – გავლილს ან მომავალს წელს.
Ⴂაკავება – (გაკავებ) გაშლა, გაჭიმვა.
Ⴂაკეთება – (გავაკეთებ, გაკეთდების) ქმნა, შექმნა, ანუ გაახლება // აშენება ან გამდიდრება.
Ⴂაკეთებული – პოვნიერი.
Ⴂაკვალვა – (გავჰკუალავ) კუალის გავლება, ანუ გზის დადება.
Ⴂაკვეთა – (გავჰკვეთ) გაჭრა (Ⴂანკვეთა ნახე) // (გავუკვეთ) მიცემა მოსწავლეთადმი საქმისა დასასწავლად, ანუ მუშაკთადმი სამუშავოსი.
Ⴂაკურა – (გავაკრავ) გართხმა, ანუ ზედმიკერება // (გავჰკრავ) შემოკურა, ანუ საჩქაროდ წასულა.
Ⴂაკიდება – (გავჰკიდებ) გაფენა რისამე გასაშრობად // (გავეკიდები) გადევნება გამოკიდება მლტოლვარისა.
Ⴂაკითხვა – (გავიკითხავ) განკითხვა, მოსმენა საჩივრისა, ანუ გასინჯვა საქმისა და გასამართლება.
Ⴂაკილვა – (გავჰკილავ) გატრიზავება, გაწბილება, გახიახება.
Ⴂაკმარება – (გავუკმარებ, ე.ი. კმარა, ნუღარ იტყჳ) სიტყჳს გაცუდება.
Ⴂაკმენდა – (გავჰკმენდ ხმას) გაჩუმება, გარინდება.
Ⴂაკრეჭა – (გავჰკრეჭ) გაპარსვა მაკრატლით.
Ⴂალა – მხალი დაწნული გასხმობად.
Ⴂალავანი – ზღუდე გარემოვლებული ეკლესიათა, მონასტერთა, ქალაქთა, ციხეთა და მისთანათა (ნახე Ⴆღუდესთან).
Ⴂალალვა – (გავლალავ) განდევნა, გარეკა მრავალთა.
Ⴂალატოზი – კალატოზი, მაშენებელი სახლთა, კედელთ მდგმელი.
Ⴂალაღება – ნახე Ⴂანლაღება.
Ⴂალევა – ნახე Ⴂანლევა.
Ⴂალეული – მლევანი, ნალევა, ფრიად გათხელებული, დაწურილებული.
Ⴂალექება – (გავლექდები) დიდად დათრობა, გაჭირვეულება.
Ⴂალექსვა – (გავლექსავ) ლექსებად შეთხზვა, დაწერა.
Ⴂალეწვა – (გავლეწ) კალოზედ ძნათა მოთელვა მკევრებით გამოსარჩევად მარცვალთა ბზისაგან.
Ⴂალია, გალიაკი – მფრინველთა და მხეცთ შესაწყუდევი კალათი, დაფანჯრული მართულებისგან, ანუ დაწნული წნელებისგან.
Ⴂალობა – (ვჰგალობ) საამო ხმა ლოცჳსა, ანუ ქებისა ღვთისადმი // ავაჯით მოთქმა სადღესასწაუოლოთა და ღვთისადმი სამადლობელთა სტიხთა.
Ⴂალოპრილი – ხე ქერქ შემოძრობილი.
Ⴂალუმბვა – (გავილუმბვი) ძრიელ დასველება.
Ⴂალხობა – (გავალხობ, გალხვების) გაყინულის შედნობა.
Ⴂამაგრება – (გავამაგრებ) განმტკიცება, სიმტკიცის მიცემა.
Ⴂამართება – (გავემართები) წარმართება, გზას გასლვა, გადგომა წასასვლელად სადმე.
Ⴂამართვა – (გავმართავ) მრუდის გასწორება, ან გარიგება // მოშლილთა საკრავთა შეწყობა რიგზედ // გაწურთნა, გაგერშვა მფრინველთა // (გავიმართები, ხელს გავიმართავ) შოვნა საჭიროსა საფასისა.
Ⴂამარჯვება – (გავიმარჯვებ) მორევნა, ძლევა მტერთა. // (განმემარჯვების) კეთილწარმატება, მარჯვედ ქმნა. Ⴄსრეთ შემთხვევასა შინა ურთიერთისასა ითქმის: გამარჯვება შენი, ე.ი. მსურს შენდა კეთილწარმატება და პასუხად მიეგების: გაგიმარჯოს, ხოლო გამოთხოვასა ზედა ითქმის: მშვიდობით და გამარჯვებით.
Ⴂამასპინძლება – (გავმასპინძლდები) სტიმართ დახვედრა პურობითა
Ⴂამგე – განმგე, მნე, მოხელე კეთილმოურნე.
Ⴂამგონი – საქმის მიმხდომი // დამჯერი, დაუზარებელი მოსმენისა.
Ⴂამდელი – მოახლეთ უფალა, უპირველესი შიმუნვართა ანუ მხევალთაგან (გამზდელი).
Ⴂამდიდრება – ნახე Ⴂანმდიდრება.
Ⴂამზითვა – (გავმზითავ) მზითევის მიცემა გათხოვილი ქალისადმი.
Ⴂამზრდელი – მზარდული, მამამძუძე, ლალა; ესე ითქმის კაცთათჳს, ხოლო ქალთათჳს გადია და წერილთ შინა დედამძუძე.
Ⴂამმარჯვე – გამარჯვებისა, წარმატებისა ხელის მომმარტავი.
Ⴂამო – თანდებული ნათესავობითსა ბრუნვასა თანა ხმარებული ხოლო ზმნათა თანა იხმარების ზედდადებულად (იხილე შემდგომნი).
Ⴂამოაშკარავება – (გამოვააშკარავებ) გამოჟღავნება, საქვეყნოდ თქმა,.
Ⴂამობრუნება – (გამოვაბრუნებ, გამოვბრუნდები) უკმოქცევა.
Ⴂამობრწყინვება – (გამოვაბრწყინებ, გამობრწყინდების), გამოელვარება.
Ⴂამოგება – (გამოვაგებ) გარჩევით, კაფიად, გასაგონად თქმა სიტყჳსა // დახვანჯულის ძაფის გამოშლა, ანუ ძნელის საქმის გამორკვევა.
Ⴂამოგებება – (გამოვაგებებ) გარეთ გამოტანა შესამთხვევად.
Ⴂამოდალაბრვა (გამოვდალაბრავ) გამოკვეთა.
Ⴂამოდენა – (გამოვადენ) გამოშვება ნოტიოთა // (გამოსდის, Ⴂადენა ნახე).
Ⴂამოვლენა, გამოვლინება – (გამოვავლენ, -ვლინებ) გამომგზავნა, მოფენა.
Ⴂამოზამთრული – ზამთარგამოვლილი ხვასტაგი ერთის წლისა.
Ⴂამოზიდვა – (გამოვზიდავ) გამოტანა, გამოღება ან გამოთრევა.
Ⴂამოზოგება – (გამოვიზოგებ) მცირედ-მცირედ ხარჯვა, გრძელჟამ საკმარებლად.
Ⴂამოზრდა – (გამოვზრდი) გამოკვება, შენახვა საზრდელითა.
Ⴂამოთარგმანება – (გამოვსთარგმანებ) ახსნა, განმარტება.
Ⴂამოთრევა – (გამოვათრევ) გამოზიდვა, თრევით გამოტანა.
Ⴂამოთქმა – (გამოვსთქუამ) გულის ზრახვჳსაზეპირ გამოღება ან შეთხზვა.
Ⴂამოთხოვა – (გამოვითხოვ) გათხოვნა // თხოვნა, ვედრებით მიღება // (გამოვეთხოვები) გამოსალმება წარმავალისა.
Ⴂამოკვება – (გამოვჰკვებ) გამოზრდა, დაოკება.
Ⴂამოკვეთა – (გამოვჰკვეთ) გამოჭრა, გამოთხრა.
Ⴂამოკიდება – (გამოვჰკიდებ, გამოვეკიდები) ნახე Ⴂაკიდება.
Ⴂამოკრთომა – (გამოჰკრთების) ელვარების გამოჩენა (ნახე Ⴉრთომა).
Ⴂამოკულევა – (გამოვიკულევ) გამოძიება, გამოძებნა კუალთა მიერ.
Ⴂამოლაპარაკება – (გამოველაპარაკები) შესაუბრება, ხმის გაცემა.
Ⴂამოლევა – (გამოვლევ, გამოილევის) დაცლა, დაცარიელება.
Ⴂამომეტება – {გამომეტება – (გამოვიმეტებ) არ დავზოგავ, არ დავრიდებ – Ⴃავით Ⴙუბინაშვილის ქართულ-რუსული ლექსიკონი}.
Ⴂამომჩვენება – დიდებულად გამოსლვა.
Ⴂამომჭვირვალი – გამჭვირვალი, ნათლის მაკრთომებელი.
Ⴂამონასკუა – (გამოვნასკუავ) გამოსკუნა, შეკურა ნასკჳსა.
Ⴂამოპირვა – (გამოვჰპირავ) საჭრელთ იარაღთ პირის გამართვა.
Ⴂამორეკა – (გამოვრეკ) გარეთ განდევნა მრავალთა.
Ⴂამორეცხვა – (გამოვრეცხ) რეცხით გამოყუანა მწიკულისა.
Ⴂამორთმევა – (გამოვართმევ) მიღება, ჩამორთმევა.
Ⴂამორკვევა – (გამოვარკვევ) დარკვევა // გამორჩევა, გამოშლა ხვანჯისა.
Ⴂამორიდება – (გამოვრიდებ, გამოვერიდები) დარიდება, მოშორება, გაცლა.
Ⴂამორჩევა – (გამოვარჩევ, გამოვირჩევ) უკეთესის მოძიება, აღრჩევა.
Ⴂამორწყვა – (გამოვრწყავ, გამოირწყვის) მუწუკის გაჭრა ან გახეთქა და შალალის გამოდენა.
Ⴂამოსადეგი – სახმარად ვარგისი, სასარგებლო.
Ⴂამოსადინელი – წყალთ გამოსავალი, სათავე.
Ⴂამოსავალი – გამოსლჳს ადგილი // ზოგჯერ ჰნიშნავს მოსავალს.
Ⴂამოსაღები – ხარკი, ბეგარა, დებულება.
Ⴂამოსახვა – (გამოვსახავ) სახის დადება, გამოხატვა // (გამოვისახავ პირჯვარს) პირზედ ჯვრის გამოწერა, დაწერა.
Ⴂამოსვენება – (გამოვასვენებ) პატივით გამოტანა (ნახე Ⴋოსვენება).
Ⴂამოსლვა – (გამოვალ) შიგნიდამ გარეთ განსლვა.
Ⴂამოსული – კარგად გამხმარი კომლში (ითქმის ლორთათჳს),
Ⴂამოსურმვა – (გამოვსურმავ, გამოვისურმავ) თუალთ ოლუა.
Ⴂამოსხმა – (გამოვასხამ) გამორეკა, გამოლალვა, და სხ. (ნახე Ⴑხმა).
Ⴂამოტანა – (გამოვიტან) გარეთ გამოღება.
Ⴂამოტაცება – (გამოვიტაცებ) ძალით გამოტანა.
Ⴂამოტკპოლვა – დაწყლულება, დაშაშრვა, დასკდომა ტანისა.
Ⴂამოტკპოლვილი და გამოტკპოლვარე – ბრძვილი დამწველი გამოხეთქითა შალალისათა.
Ⴂამოუკულეველი – ნახე Ⴂამოკულევა
Ⴂამოუცდელი – საქმეში გამოუვლელი, უნახავი // გამოუმწვარი ან გადაუმდნარი მეტალლი.
Ⴂამოფერდილი – ითქმის ორგუარად; ფერდებჩაცვივნული შიმშილით ან ფერდებგატენილი სიმაძღრით (ხვასტაგი).
Ⴂამოფრდა – (გამოვიფრდი) გამოცდა, მოხმარება.
Ⴂამოფრენა – (გამოვაფრენ, გამოვფრინდები) მფრინველთ გამოშვება ან გამოსლვა ფრენით.
Ⴂამოფხიზლება – (გამოვაფხიზლებ, გამოვიფხიზლებ) განფრთხობა, გამოღვიძება.
Ⴂამოქანდაკება – (გამოვჰქანდაკებ) ჩამოსხმა მეტალლთაგან სახისა // გათლა ანუ გამოკვეთა მისი ქუათაგან, ძელთა, ძუალთა და მისთანათა, გინა გამოჭრა, ამოთხრა მეტალლთა ზედა ძელთა და სხ. სახისა.
Ⴂამოქანდაკებული – ამგუარად გამოქმნილი.
Ⴂამოქნა – (გამოვჰქნი, გამოვიქმ) გაკეთება ტყავთა და მისთანათა // გაწურთნა მოზვერთა და ზაქთა უღელში.
Ⴂამოქცევა – (გამოვაქცევ, გამოვიქცევი) დაქცევა საშუალში // გარეკა, გალალვა.
Ⴂამოღება – (გამოვიღებ) გამოტანა ანუ გამოზიდვა // წარმოება, აღმოცენება.
Ⴂამოყუანა – (გამოვიყუან, -ნებ).
Ⴂამოშიგნვა – (გამოვშიგნავ) გამოწლვა, გამოღება შიგანურისა დაკლულთა წხოველთაგან.
Ⴂამოჩეკა – (გამოსჩეკს, გამოიჩეკება) კრუხთაგან კვერცხთ გამოტეხა საწიწილედ.
Ⴂამოჩენა – (გამოვაჩენ) დანახვება, გამოტანა სანახავად // (გამოვსჩნდები, გამოვუჩნდები) გამოცხადება.
Ⴂამოჩვენება – გამომჩვენება ნახე.
Ⴂამოჩინება – აღმოჩინება, წარმოჩინება.
Ⴂამოცანა – ასახსნელი სიტყუა (მაგალითად: ორნი არიან, ტოლნი არიან, დარბაზს ჩადიან, ჩაიმღერიან, ე.ი. ფეხსაცმელნი).
Ⴂამოცდა – (გამოვსცდი, გამოვიცდები) განხილვა, გასინჯვა.
Ⴂამოცდილი – კაცი საქმეთა შინა გამოვლილი, ანუ მნახველი მრავალთა ადგილთა // მეტალლი გასინჯული, პრობანაქნარი.
Ⴂამოცემა – (გამოვსცემ) გამოღება, გამოტანა ნაყოფისა // ხმის გამოღება, გამოხმობა. // წიგნთ დაბეჭდვა.
Ⴂამოცეხვა – (გამოვსცეხუ) გამოძეგუა ან გალეწვა.
Ⴂამოცულა – (გამოვსცული) ერთი მეორის მაგიერ დადგინება ან მიცემა.
Ⴂამოცხადება – (გამოვაცხადებ) გამოჩენა // საქმეზედ წერილის შეტანა სასამართლოში // აპოკალიპსი, წიგნი იოანე მახარებელისა.
Ⴂამოცხობა – (გამოვაცხობ) ნახე ცხობა-გამოცხობილი, გამომცხუარი, ნამცხუარი.
Ⴂამოძეგუა – (გამვსძეგუ) გამოცეხუა, ანუ გალეწა.
Ⴂამოძიება – (გამოვეძიებ) გამოძებნა, გამოკითხვა.
Ⴂამოწახნაგებული – ნახე Ⴜახნაგი.
Ⴂამოწევა
Ⴂამოწერა
Ⴂამოწირვა – (გამოვსწირავ) წირვის შესრულება // შეწირულის უკან წაღება
Ⴂამოწლვა – (გამოვსწლავ) გამოშიგნვა.
Ⴂამოწმენდა
Ⴂამოჭრა – (გამოვსჭრი) შიგნიდამ მცირედის მოკვეთა // გათლა ანუ გამოქანდაკება // დაჭრა სამოსელთა და სხვათა ნაქსოვთა შესაკერავად ტანისამოსთა // (გამოვიჭრები) საჩქაროდ გამოსლვა.
Ⴂამოჭურეთა – Ⴀმოჭურეთა ნახე
Ⴂამოჭჳრვა – (გამოსჭჳრს) შიგნიდამ ბზინუარება ან საშუალ ნათლის გამოსლვა.
Ⴂამოხდა – (გამოვხდი) ზეთთა გამოწურვა თესლეულთა და ხილის გულთაგან, ანუ სასმელთა ორთქლით შეკრება ცეცხლზედ დუღილით.
Ⴂამოხდომა – (გამოხდების) გამოსლვა // ანუ გამოჭრა.
Ⴂამოხვება – (გამოვახვებ) გამოღება, გამოკლება, გამორიცხვა.
Ⴂამოხვეწა – (გამოვხვეწ) ხის ჭურჭელთ გამოთლა, გამოჭრა ხვეწით.
Ⴂამოხმა – (გამოვიხუმ) გამოტანა // გამორთმევა, ჩამორთმევა.
Ⴂამოხრვა – (გამოვხრავ) ძუალთაგან ხორცის გლეჯა კბილით.
Ⴂამოხსნა (გამოვხსნი) დახვანჯულის გამოგება // (გამოვიხსნი) ტყვეობიდამ განთავისუფლება.
Ⴂამოხურვება – (გამოვახურვებ) გახურვება ან გარდახალისება მეტალლთა.
Ⴂამჟღავნება – (გავამჟღავნებ) გამხილება, გამოაშკარება, (ნახე Ⴋჟღავნება) // (გავუმჟღავნებ) მითხრობა ბავთისა.
Ⴂამრავლება – გახშირება (ნახე განმრავლება).
Ⴂამტყუნება – (გავამტყუნებ) მტყუვარად გამოჩენა.
Ⴂამჩენი – დამბადებელი, შემოქმედი.
Ⴂამცემელი – (ნახე Ⴂანმცემელი), გამცემი, უხვი.
Ⴂამძლე – მაგარი, არა მსწრაფლ გასაცვეთი ან წასახდენი.
Ⴂამჭჳრვალი – რასაცა საშუალ განვლის სინათლე, ვითარ ჭიქა, ბროლი და მისთანანი.
Ⴂამჭრიახი – თავიანი, საქმიანი, დაუცადებელი საქმეში.
Ⴂამხდარი – შექმნილი, გაკეთებული (ნახე Ⴂახდომა) // დამჭლევებული, ხორცდაცვივნული.
Ⴂამხელა, გამხილება – (გავამხელ, გავამხილებ) გააშკარება, გამჟღავნება.
Ⴂან – თანდებული ნათესავობითსა და მოქმედებითსა ბრუნვასა თანა ხმარებული, ხოლო ზმნათა თანა ზედდადებულად // გან იხმარება ზმნისზედათა თანაცა ადგილობითთა, ვითარ: ერთგან, ორგან, ათგან, ზოგგან, სხვაგან, ყოველგან და სხ.
Ⴂანა? – ზმნისზედა კითხჳთი.
Ⴂანაბვა – (გავინაბვი) ჩაჯდომა და უზრავად გება ჟამრავდენმე შიშისაგან.
Ⴂანავალი – სკორე.
Ⴂანათლება – (განვანათლებ) ნათლის მოფენა.
Ⴂანათხოვრება – (გავანათხოვრებ) ნათხოვრის თხოვება.
Ⴂანაპირება – (გავინაპირებ), განკიდურება, განშორება (ნახე Ⴂანკიდურება).
Ⴂანასკვა – (გავნასკუავ) გამონასკვა, ნასკვის შეკურა.
Ⴂანაღა, განაღამცა – ეგრეთ დიაღამც.
Ⴂანაჩენი – წერილით განსამართლებული საქმე, ნახე Ⴜერილთან).
Ⴂანახლება – (განვაახლებ) დაძველებულის გაკეთება, ახლად შექმნა.
Ⴂანბანვა – (განვჰბან, განვიბან) დაბანა ტანისა, განსპეტაკება.
Ⴂანბნევა – (განვაბნევ, განვიბნევი) გაფანტვა, მიმოდაბნევა.
Ⴂანბოროტება – (განვაბოროტებ) განძვინება, ძვირის შემთხვევა.
Ⴂანბრძნობა – (განვაბრძნობ) ზეგარდამო სიბრძნის მოცემა კაცთადმი.
Ⴂანბძარვა – (განვჰბძარავ) დახეთქა, დაგლეჯა, განიბძარა.
Ⴂანბჭობა – (განვაბჭობ) (ნახე Ⴂაბჭობა), გასამართლება.
Ⴂანგაშა – ღავღავი, ჩოჩქოლი, ხრიანცელი ან მიმოდათქმა მრავალთაგან.
Ⴂანგდება – (განვაგდებ) განძება, განხვება.
Ⴂანგებ – გაძრახ, საგანგებოდ.
Ⴂანგება – (განვაგებ) გარიგება, რიგის მიცემა // (განვიგებ) გაგება, ცნობა.
Ⴂანგება, განგებულება – მზრუნველობა ღვთისა დაბადებულთათჳს.
Ⴂანგებიანი – გონებით შორს დამნახველი, დახელოვნებული განგებასა შინა.
Ⴂანგმერა – (განვჰგმერ, განვჰგმირავ)) გმერა, მახვილის გაცმა, განწონა.
Ⴂანგმობა – (განვჰგმობ) გმობილად თქმა, განგდება.
Ⴂანგოზა – (განვჰგოზ, -ზავ) გალესა, განსპეტაკება შენობათა.
Ⴂანგოზილი – გალესილი, შეღებული.
Ⴂანგრაგნა – (განვჰგრაგნი) გახსნა, გაშლა შეგრაგნილისა.
Ⴂანგრძობა – (განვაგრძობ) გაგრძელება საქმისა ანუ სიტყჳსა.
Ⴂანგური – ოთხფერხთ გაცვივნული ბალანი (Ⴇმასთან ნახე).
Ⴂანდგომა – (განვსდგები, განვუდგები) უკუდგომა ანუ ღალატი,.
Ⴂანდგომილი – უკუმდგარი, უარის მყოფელი ანუ მგმობელი.
Ⴂანდევნა – (განვსდევნი) განძება, გაგდება.
Ⴂანდიდება – (განვადიდებ) შესხმა, შემკობა ქებით, დიდებით.
Ⴂანდობა – (გავენდობი) ხვაშიადის მითხრობა.
Ⴂანებიერება —
Ⴂანვითარება – სწავლაში გამოვლა,, განვითარებული, სწავლაში გამოვლილი.
Ⴂანვლა – (განვვლი) წარვლა, თანა წარსლვა, თანაწარხდომა.
Ⴂანვლთობა – (განვევლთი) განდგომა, გაყრა, განლთოლვა.
Ⴂანვრდომა – (განვვარდები) განხვება, განდგომა.
Ⴂანვრცელება
Ⴂანვრცობა – (განვავრცობ) განფართოება.
Ⴂანზავება – (განვაზავებ) აღზავება, აღრევა ნოტიოთა ზომიერად.
Ⴂანზოგება – (განვაზოგებ) ზოგის მოკლება, განახევრება.
Ⴂანზომა – (განვზომ, -მავ) ზომის ცნობა.
Ⴂანზრახვა – (განვიზრახავ) წინააღრჩევა, მინდომება // გონების დაღრმობა განსჯასა შინა, ფიქრობა // რჩევა, ჰაზრი, ჰაზრის დადება ან მიცემა.
Ⴂაზრდა – (განვზრდი) გაზდა, აღზრდა ჩჩვილთა.
Ⴂანზრქელება – (განზრქნების) გამსხვილება, განფიცხება.
Ⴂანთესვა – (განვსთეს) განბნევა.
Ⴂანთიად – გათენებისას.
Ⴂანთიადი – დილის მოახლება, გათენება, გარიჟრაჟი (ნახე Ⴃილა).
Ⴂანთჳსებული – განსაკუთრებული, გაცალკევებული, განკუთნვილი.
Ⴂანთქმა – (განვსთქუამ, განვითქმი) ხმის დაგდება ან დავარდნა, ამბვის გამოსლვა.
Ⴂანთქმული – სახელოვანი, ქებული.
Ⴂანთხევა – (განვსთხევ) განგდება, განძება, გალალვა.
Ⴂანი – თანდებული ესე მოეკიდების ნათესავობითსა ბრუნვასა და თჳთცა იბრუნვის, ვითარ: კაცთაგანი, სახლისაგანი, კაცთაგანისა, სახლისაგანმან და სხ. შინაგანი, -ნისა.
Ⴂანი – სიგანი, ნიშანი ისართ სასროლი.
Ⴂანი – სიგანე, სივრცე, სიფართე; განიერი? ფართო.
Ⴂანკაზმა – (განვჰკაზმავ) მორთვა, მოკმაზვა, განშვენება.
Ⴂანკანონება – (განვჰკანონებ) კანონის დადება მერჯულეთაგან მოსანანებლად ცოდვისა,.
Ⴂანკარგვა – (განვჰკარგავ) განგება, გარიგება.
Ⴂანკარგულება – რიგი, რიგის მიცემა.
Ⴂანკაფვა – (განვჰკაფავ, განვჰკფდები) მოუძლურება, გახდომა.
Ⴂანკაფული – მოუძლურებული, ღონეგამოლეული, გამხდარი,.
Ⴂანკვართული – კვართ გახდილი.
Ⴂანკვეთა – (განვჰკვეთ) გაჭრა, გაპობა // დამხობა, ახდა სამღუდელოს ხარისხისა მძიმეს შეცოდებისათჳს.
Ⴂანკიდვა – (განვაკიდვებ) განაპირება, მიხდა.
Ⴂანკიდურება – განაპირება, კიდეგანობა.
Ⴂანკითხვა – (განვიკითხავ, განვიკითხვი) გასამართლება, სამართლისა, გინა სასჯელის გაჩენა ანუ მიცემა //გაკითხვა, გასინჯვა, გარჩევა // დაძრახვა, გაკილვა // სამართალი, განბჭობა.
Ⴂანკიცხუა – (განვჰკიცხავ) გაქირდვა, აგდება
Ⴂანკრთომა – (განვაკრთობ, განვჰკრთები) ანაზდად განკჳრვება და შიში
Ⴂანკრძალული – თავშენახული, მორიდალი ცუდის საქმისა და შემთხვევისა.
Ⴂანკსუვება – განძვინება, ანუ გაქსუვება.
Ⴂანკუთნვა – (განვიკუთნავ) სრულიად განსაკუთრება, დაჩემება.
Ⴂანკუთნვით – განსაკუთრებულად, განთჳსებულად.
Ⴂანკურნება – (განვჰკურნებ, განვიკურნები) გამრთელება, მორჩენა სენისაგან.
Ⴂანკჳრება – (განვაკჳრვებ, განვჰკჳრდები) აღტაცებით გრძნობა უჩვეულოსა რისმე ხილჳსა, ანუ საოცრებისაგან.
Ⴂანკფდომა – (განვჰკფდები) განკაფვა ანუ დაძველება.
Ⴂანლაღება – (განვლაღნები) აღზუავება), გაქეზება.
Ⴂანლევა – (განვლევ, განვილევი) მოკლება, ანუ უჩინო ქმნა.
Ⴂანლთოლვა – განვლთობა ნახე.
Ⴂანლიგება – (განვლიგნები) გაშტერებით უხმობა.
Ⴂანლიგებული – უენო, ენამიხდილი, ენაჩავარდნილი.
Ⴂანმდიდრება – (განვამდიდრებ, განვმდიდრდები) მდიდრად შექმნა სიმდიდრის შოვნა, შეძინება, მოგება.
Ⴂანლტოლვა – (განვივლტვი) გაქცევა, გარიდება.
Ⴂანმართვა —
Ⴂანმართლება – (განვამართლებ, განვმართლდები) მართლად გამოჩენა.
Ⴂანმარტება – (განვმარტებ, განვიმარტები) გაშლა, განვრცობა // თარგმანება, აღხსნა.
Ⴂანმარტებული – უზაკველი, წრფელი.
Ⴂანმგე, განმგებელი – მმართებელი, მნე, გამარიგებელი.
Ⴂანმზადება – (განვამზადებ, განვემზადები) მზად შექმნა, შენახვა
Ⴂანმკაცრება – (განგამკაცრებ, განვემკაცრები) განკრძალვა, გაფრთხილება.
Ⴂანმრავლება – (განვამრავლებ, განვმრავლდები) რიცხვით მომატება // არითმეტიკულად: ეგოდენ მოღება ერთისა რიცხჳსა, რაოდენიცა მეორესა აქუს ერთეული.
Ⴂამსტრობა – (განვიმსტრობ) დაზვერვა, გასინჯვა.
Ⴂანმტკიცება – (განვამტკიცებ, განვიმტკიცები) გამაგრება, განძლიერება, ძალისა შეძინება.
Ⴂანფრდველი – მოფარდული, გამსყიდველი.
Ⴂანმცემელი – შინაგანმცემელი.
Ⴂანმწარება – (განვამწარებ, განვმწარდები) განრისხება, შეწუხება.
Ⴂანმხილება – ნახე Ⴂამხელა.
Ⴂანმხოლოება
Ⴂანმხნობა – (განვამხნობ, გავმხნევდები) განძლიერება, სიმხნის მიცემა,.
Ⴂანპატიჟება – (განვჰპატიჟებ) განკანონება, გარდახდევინება,.
Ⴂანპება, განპობა – (განვაპებ, -პობ, განიპობის) შუაზედ გაჭრა, განკვეთა, გახეჩა, გახეთქა, ან გაგლეჯა // მფრინველთაგან ჰაერის განკვეთა ფრენითა, ანუ ნავთა და კაცთაგან წყლისა – ცურვითა.
Ⴂანპოხება – (განვაპოხებ, განვიპოხები) გასუქება ანუ დაშვენება // სუნნელის ზეთის ცხებით შემკობა, გასუნნელება.
Ⴂანრემზომი – ერთი მეორისა ფრიად წინააღმდგომი.
Ⴂანრემზომობა – სრულიად განსხვავებულება, განრემზომ ამისა.
Ⴂანრეცხა – (გავრეცხ) წყლით გასუფთავება ჭურჭელთა, სამოსელთა და მისთანათა, ხოლო ტანისათჳს ითქმის განბანა.
Ⴂანრთხმა – (განვართხამ) გაშლა, გაჭიმვა, გაკავება,.
Ⴂანრიდება – (განვარიდებ, განვერიდები) განრინება ანუ განრომა.
Ⴂანრინება – (განვარინებ) გამოხსნა, გამოყვანა საშისროებისაგან.
Ⴂანრისხება – (განვარისხებ, განვრისხნები) ფრიადი გაწყრომა // დრტჳნვა, სამდურავი.
Ⴂანრომა – (განვერები) თავის დაღწევა, გადარჩენა, მორჩენა, მორიდება.
Ⴂანრღვეული – დახუთვილი, კუტი.
Ⴂანრყუნა – (განვრყუნი, განვირყუნები) განხრწნა, წახდენა, გაქსუვება.
Ⴂანრყუნილი – წამხდარი, ან გაქსუვებული.
Ⴂანრჩევა – (განვარჩევ, განვირჩევი) გარკვევა, გაშორება ერთი მეორისაგან.
Ⴂანსაგებელი – სამნეო, სახელო, სამოურავო და მისთანანი.
Ⴂანსაზავებელი – საეკლესიოთა სიწმიდის ჭურჭელთაგანი, რომლითაცა განიზავების ღვინო და წყალი, ანუ მოიღების მდუღარება.
Ⴂანსაზღურვა, -რება – (განვსაზღურავ, -რებ) საზღურის დადება (ნახე საზღუარი).
Ⴂანსასვენებელი – ადგილი განსვენებისა.
Ⴂანსაფარდველი – გასასყიდი.
Ⴂანსაცდელი – საფრხე, შესაბრკოლებელი.
Ⴂანსაწმენდელი – სალხინებელი.
Ⴂანსახლვა – განსახლებულობა, გარდასახლება სამკჳდროს ადგილიდამ, სხვაგან დასხლება.
Ⴂანსახრწნელი – ხრწნილება, დახსნა კავშირისა ნივთთასა.
Ⴂანსვენება – (განვუსვენებ, განვისვენებ, ნახე შესვენება).
Ⴂანსივება – (განსივნების) დაშუპება, გაბერვა სიმსივნით.
Ⴂანსლვა – (განვალ) გარეთ გამოსლვა, ანუ გაღმა გასლვა.
Ⴂანსპეტაკება – (განვასპეტაკებ) გათეთრება, გასუფთავება.
Ⴂანსქდომა – (გასქდების) განპება, გახეთქა, გაჩეხა
Ⴂანსყიდვა – (განვსყიდი, განვისყიდები) განფარდვა, გაცულა საფასეზედ.
Ⴂანსძეებული – ძუძუგაშვებინებული.
Ⴂანსწავლა – (განვსწავლი, განვისწავლები) სწავლის მიცემა ან მიღება.
Ⴂანსხმა – (განვასხამ) გარეკა, გალალვა, (ნახე გამოსხმა) // (განმესხმის) გამოსხმა, დასხმა, შერჭობა.
Ⴂანსჯა – (განვსჯი, განვისჯები) გასამართლება //მოქმედება გონებისა, რაჟამს დაამტკიცებდეს რასმე ანუ უკუსთქმიდეს, ე.ი. შეერთება ანუ განყოფა იდეათა // გონება, ჭკუა, ძალი სულისა, პოვნად სრულთა იდეათა // წერილი, თხზულება რომლისამე საქმისათჳს გარდამოცემული.
Ⴂანტევება – (განვუტევებ) გაშვება, თავის დანებება, ხელის აღება.
Ⴂანტეხა – (განვსტეხ) ორად გახეჩა, ან წურილად დამუსრვა.
Ⴂანტჳნვა – (განვსტჳნავ) ტჳნის გამოდენა // დაქოლვა, მოკუდინაბა ქჳსა დაკრებით.
Ⴂანტისნვა – გავსება, გატენა, დაფარვა.
Ⴂანტფობა – გათბობა (ნახე ტფობა).
Ⴂანიკვეთელი – განუჭრელი, რაჲცა არა განიკვეთების, არა განიწუალვის.
Ⴂანუქმება – (განვაუქმებ, განუქმდების) გაცუდება, უქმად შექმნ.
Ⴂანფარდვა – (განვჰფარდავ, განვჰფრდი, ლექსისგან ფარდი) განსყიდვა.
Ⴂანფენა – (განვჰფენ, განვიფინები), განვრცობა, განმარტება, გაშლა.
Ⴂანფიცხება – (განვაფიცხებ, განვჰფიცხნები) გაჯიქება, მიბრჯნა, ახირება.
Ⴂანფიწლვა – (განვჰფიწლავ) ფიწლით განიავება.
Ⴂანფრდა – ნახე განფარდვა, განფრდილი ნებსით დამონებული ჟამად ან სრულიად.
Ⴂანფრთობა – (განვიფრთობ) გაშლა ფრთებისა.
Ⴂანფრთხობა – (განვიფრთხობ) გამოფხიზლება ძილისაგან ანუ ღვინისა, გინა გაფრთხილება.
Ⴂანქარვება – (განვაქარვებ, განჰქარდების) განბნევა ქარივით, წარხდომა.
Ⴂანქიქება – (განვაქიქებ) დიდად გაწბილება, გახიახება.
Ⴂანქორწინება – (განვჰქორწინდები) გათხოვება, ქმრის შერთვა.
Ⴂანქრევა – (განვანქრევ) წურილად დალეწა ან განიავება.
Ⴂანქსუვება – ნახე განკსუვება, გაქსუვება.
Ⴂანღვიძება – (განვაღვიძებ), განვიღვიძებ) გამოფხიზლება ძილისაგან // აღძრვა, იძულება.
Ⴂანყოფა – (განვჰყოფ) განაწილება, განახევრება.
Ⴂანშვება – (განვიშვებ) გამხიარულება.
Ⴂანშვენება – (განვაშვენებ) შნოს მიცემა, შემკობა.
Ⴂანშორება – (განვაშორებ, განვეშორები) შორად დადგინება, ანუ გაყრა, გაცალკევება.
Ⴂანჩემება – განწილვა, გაცალკევება, განწუალვა.
Ⴂანჩინება – განბჭობა, ფასკუნა სამართლისა, ანუ განაჩენი // წინა განსაზღურება.
Ⴂანჩინებული – განსაზღურებული, განბჭობილი.
Ⴂანცდა – (განვსცდი, განვიცდები) გამოცდა, გასინჯვა // (განვიცდი) დანახვა, განხილვა, გასინჯვა.
Ⴂანცემა – (განვსცემ) არ დანდობა, ღალატი.
Ⴂანცოფება – (განვსცოფდები) გაბრაზება, აღბორგება, გახელება.
Ⴂანცჳფრება – (განვსცჳფრდები) ფრიადი განკჳრვება.
Ⴂანცხადება – (განვაცხადებ, განვსცხადნები) ცხადად გამოჩენა, გამოცხადება.
Ⴂანცხადებულად
Ⴂანცხრომა – (განვსცხრები) ლხინობა, მხიარულება სახიობითა // წარმგებლობა.
Ⴂანძარცვა – (განვსძარცვავ) გახდა ტანისამოსისა.
Ⴂანძება – (განვაძებ) განდევნა, განხვება, გაგდება.
Ⴂანძვინება – (განვაძვინებ, განვსძვინდები) განმწარება, განრისხება, განფიცხება, გაკაპასება.
Ⴂანძვინებული – გაანჩხლებული, გააფთრებული.
Ⴂანძი უნჯი – საუნჯე, საგანძური, ხაზინა დამალული.
Ⴂანძირვა – (განიძირვის) ძირის გადგმა.
Ⴂანძლიერება – (განვასძლიერებ, განვსძლიერდები) ძალის მიცემა.
Ⴂანძღება – (განვაძებ) საზრდელის მიცემა საკმაოდ, დაოკება.